พยัญชนะห้าตัวแรก ㄱ ㄴ ㄷ ㄹ ㅁ

วงกลมหายไป มีเสียงเข้ามาแทน

กดฟังทั้งสามตัว สระ ㅏ ยังอยู่ที่เดิม สิ่งที่เปลี่ยนคือตัวแรก ใน 아 ตัวแรกเป็นวงกลมที่ไม่มีเสียง ใน 나 และ 마 เป็นตัวอักษรที่มีเสียง

ตัวที่มีเสียงเหล่านี้คือพยัญชนะ ㄴ เป็นเสียงขึ้นจมูกที่ปลายลิ้นแตะหลังฟันบน ใกล้กับ น ส่วน ㅁ เป็นเสียงขึ้นจมูกที่ริมฝีปากปิด ใกล้กับ ม รูป ㅁ เป็นสี่เหลี่ยม อย่าสับสนกับวงกลม ㅇ

อีกสามตัว: ㄱ ㄷ ㄹ

ㄱ กับ ㄴ เป็นมุมฉากที่หันคนละทาง ㄷ คือ ㄴ ที่มีฝาปิดข้างบน ㄹ เป็นตัวที่หักมุมมากที่สุด

가 และ 다 ไม่ตรงกับพยัญชนะไทยตัวใดพอดี เมื่ออยู่ต้นคำ เสียงจะเบา ไม่ก้อง และมีลมออกมาเล็กน้อย บทที่ 6 จะเทียบให้ละเอียด ตอนนี้ฟังไฟล์เสียงแล้วออกเสียงเบา ๆ ตาม ส่วน 라 ปลายลิ้นแตะปุ่มเหงือกหนึ่งครั้งแล้วปล่อย ใกล้กับ ร ที่กระดกลิ้นครั้งเดียว ไม่รัวลิ้น

อักษรโรมันเขียน ㄱ ㄷ ว่า g d แต่ที่ต้นคำไม่ใช่เสียงก้องอย่าง ด ของไทย ให้ยึดไฟล์เสียง

พยัญชนะอยู่ตำแหน่งแรกเสมอ

พยัญชนะเข้ามาอยู่ในที่ของวงกลม กฎการวางสระยังเหมือนเดิม สระเส้นตั้งอยู่ทางขวา เช่น 나 สระเส้นนอนอยู่ข้างใต้ เช่น 노

รูปพยัญชนะอาจยืดหรือหดเล็กน้อยให้พอดีกับช่อง สังเกต ㄱ ใน 가 ขาจะโค้งเฉียงไปทางซ้าย แต่ใน 고 ขาจะตรงและสั้นลงเพราะอยู่เหนือสระ ทั้งสองแบบเป็นตัวเดียวกัน

อ่านคำจริงทีละพยางค์

พยัญชนะห้าตัวกับสระหกตัวประกอบเป็นคำได้มากแล้ว อ่านจากซ้ายไปขวา ทีละพยางค์ พยางค์ละหนึ่งจังหวะ น้ำหนักเท่า ๆ กัน

ฟัง 고기 ให้ดี ㄱ ตัวที่สองอยู่ระหว่างสระ เสียงจะนุ่มลงและก้องขึ้นกว่า ㄱ ตัวแรก ㄷ ก็เป็นแบบเดียวกัน เรื่องนี้เกิดขึ้นเองเมื่อพูดต่อเนื่อง ตัวเขียนไม่เปลี่ยน

อีกสี่คำที่จะได้ใช้บ่อย

어머니 มีสามพยางค์ และพยางค์แรกขึ้นต้นด้วยวงกลมที่ไม่มีเสียง ระวังสระ ㅓ ทั้งสองพยางค์ อย่าห่อปาก

누구 แปลว่า ใคร และ 거기 แปลว่า ที่นั่น สองคำนี้จะกลับมาอีกเมื่อเริ่มแต่งประโยคในหน่วยที่ 2 ส่วน 나라 แปลว่า ประเทศ