สระ ㅑ ㅕ ㅛ ㅠ และ ㅐ ㅔ

ขีดเดียวกับสองขีด

ฟัง 아 แล้วฟัง 야 จากนั้นฟัง 어 แล้วฟัง 여 ตัวที่มีขีดสั้นสองขีดจะมีเสียงเพิ่มเข้ามาข้างหน้าสระ

เสียงที่เพิ่มคือเสียง y สั้น ๆ แบบเดียวกับเสียง ย ต้นพยางค์ ขีดสั้นที่เพิ่มหนึ่งขีดจึงเท่ากับเติม y หน้าสระเดิม ㅏ เป็น ㅑ และ ㅓ เป็น ㅕ ตัวสระหลักยังเป็นเสียงเดิม 여 จึงยังไม่ห่อปาก

เสียง y อยู่ในตัวสระ พยางค์จึงยังต้องขึ้นต้นด้วยวงกลม ㅇ ที่ไม่มีเสียง

สระเส้นนอนก็ใช้กฎเดียวกัน

ㅗ เติมขีดเป็น ㅛ และ ㅜ เติมขีดเป็น ㅠ ฟัง 오 กับ 요 แล้วฟัง 우 กับ 유

จำเป็นกฎเดียวได้เลย ขีดสั้นสองขีดคือสระเดิมที่มี y นำ ทิศของขีดยังบอกสระหลักเหมือนเดิม ชี้ขวา ชี้ซ้าย ชี้ขึ้น ชี้ลง ส่วน ㅡ กับ ㅣ ไม่มีขีดสั้น จึงไม่มีรูปสองขีด

เติม ㅣ ทางขวา: ㅐ กับ ㅔ

ㅏ ต่อด้วย ㅣ เขียนเป็น ㅐ และ ㅓ ต่อด้วย ㅣ เขียนเป็น ㅔ ทั้งสองตัวเป็นสระเส้นตั้ง เขียนทางขวาของพยัญชนะ เช่น 개 สุนัข และ 네 ใช่

ภาษาไทยแยกสระเอกับสระแอชัดเจน แต่คนเกาหลีปัจจุบันส่วนใหญ่ออกเสียง ㅐ กับ ㅔ แทบไม่ต่างกัน เสียงอยู่ราวสระเอที่อ้าปากกว้างขึ้นเล็กน้อย อย่าพยายามฟังแยก ให้จำตัวสะกดของแต่ละคำ

อักษรโรมันเขียน ㅐ ว่า ae และ ㅔ ว่า e ทั้งคู่เป็นสระตัวเดียว

คำที่มีสระ y นำ

우유 นม 여자 ผู้หญิง 요리 การทำอาหาร 야구 เบสบอล 여기 ที่นี่ อ่านทีละพยางค์เหมือนเดิม

ใน 뉴스 ข่าว สระ ㅠ อยู่ใต้พยัญชนะ ㄴ เสียง y จึงตามหลัง ㄴ ทันที คำนี้เป็นคำยืมและลงท้ายด้วย ㅡ แบบเดียวกับ 버스 ส่วน 여기 เป็นคู่ของ 거기 ที่เรียนไปแล้ว

คำที่มี ㅐ และ ㅔ

배 ลูกแพร์ 노래 เพลง ใช้ ㅐ ส่วน 가게 ร้านค้า 메뉴 เมนู ใช้ ㅔ ฟังแล้วแยกไม่ออกเป็นเรื่องปกติ ต้องจำว่าคำไหนเขียนด้วยตัวไหน

드라마 เป็นคำยืมจาก drama พยางค์เกาหลีมีที่ให้พยัญชนะต้นเพียงตัวเดียว จึงควบ d กับ r ไม่ได้ ต้องเติม ㅡ คั่นกลางเป็นสามพยางค์