พยัญชนะ ㅂ ㅅ ㅈ ㅎ

จาก ㅁ เป็น ㅂ และตัวใหม่ ㅅ

마 รู้จักแล้ว ดูอีกสองตัวข้าง ๆ ㅂ คือ ㅁ ที่มีเขาสองข้างยื่นขึ้นไป ㅅ เป็นสองขากางออกเหมือนเต็นท์

바 ปิดริมฝีปากเหมือน ㅁ แต่เสียงไม่ขึ้นจมูก ปล่อยริมฝีปากออกเบา ๆ มีลมเล็กน้อย เมื่ออยู่ต้นคำไม่ใช่เสียงก้องอย่าง บ และลมก็ไม่แรงอย่าง พ ส่วน 사 เป็นเสียงเสียดแทรกที่ปลายลิ้น ใกล้กับ ซ แต่เบาและนุ่มกว่า

เติมขีดบน ㅅ เป็น ㅈ และวงกลมสวมหมวก ㅎ

ㅈ คือ ㅅ ที่มีขีดนอนปิดข้างบน ㅎ คือวงกลมที่สวมหมวก และต่างจาก ㅇ ตรงที่มีเสียง

자 ลิ้นส่วนหน้าแตะเพดานแล้วปล่อยให้ลมเสียดออกมา ตำแหน่งลิ้นใกล้กับ จ แต่ที่ต้นคำจะเบากว่าและมีลมเล็กน้อย ไม่แรงอย่าง ช ส่วน 하 เป็นเสียงลมจากคอ ใกล้กับ ห

ㅂ ㅈ ก็เหมือน ㄱ ㄷ คืออยู่ระหว่างสระแล้วเสียงจะนุ่มและก้องขึ้น เช่น ใน 바지

ㅅ หน้า ㅣ เสียงเปลี่ยนเล็กน้อย

ฟัง 사 แล้วฟัง 시 ตัวอักษรเป็น ㅅ ตัวเดิม แต่เมื่ออยู่หน้าสระ ㅣ ลิ้นจะแบนขึ้นไปใกล้เพดานปาก เสียงเสียดแทรกจึงฟังนุ่มและกว้างกว่า คล้ายเสียง sh ในภาษาอังกฤษ

เสียงนี้ไม่ใช่ ช ของไทย เพราะลิ้นไม่ได้แตะกั้นลมก่อน มีแต่ลมเสียดออกมาต่อเนื่อง อักษรโรมันยังเขียนว่า si และไม่ต้องจำตัวอักษรใหม่

คำที่ใช้พยัญชนะใหม่

อ่านทีละพยางค์เหมือนเดิม 바다 ทะเล 모자 หมวก 지도 แผนที่ 바지 กางเกง 가수 นักร้อง

버스 เป็นคำยืมจาก bus และ 주스 ในหน้าถัดไปมาจาก juice ภาษาเกาหลีไม่ใช้เสียง s ปิดท้ายพยางค์ จึงเติมสระ ㅡ ต่อท้ายเป็นอีกหนึ่งพยางค์ คำยืมจำนวนมากมีรูปแบบนี้

อีกหกคำ มีสองคำที่สำคัญมาก

저 แปลว่า ฉัน เป็นรูปถ่อมตัวที่ใช้เมื่อพูดสุภาพ ใช้ได้ทุกเพศ ไม่แยกแบบ ผม กับ ดิฉัน ส่วน 어디 แปลว่า ที่ไหน สองคำนี้จะใช้ทันทีเมื่อเริ่มแต่งประโยคในหน่วยที่ 2

คำที่เหลือคือ 아버지 พ่อ 도시 เมือง 주스 น้ำผลไม้ และ 하루 หนึ่งวัน สังเกต 도시 พยางค์หลังคือ 시 ที่เพิ่งเรียน