ปฏิเสธ: ไม่ ไม่ใช่ ไม่มี

안 อยู่หน้าคำกริยา

가요 ไป 안 가요 ไม่ไป 안 วางติดหน้าคำกริยา ตำแหน่งเดียวกับ “ไม่” ในภาษาไทย และเขียนเว้นวรรคเป็นคำแยก

ถ้ามีกรรมหรือสถานที่ ส่วนนั้นอยู่หน้า 안: 커피를 안 마셔요 ไม่ดื่มกาแฟ 고기를 안 먹어요 ไม่กินเนื้อ จำไว้ว่าไม่มีอะไรคั่นระหว่าง 안 กับคำกริยา

คำกริยา 해요: 안 แทรกตรงกลาง

공부해요 กลายเป็น 공부 안 해요 และ 일해요 กลายเป็น 일 안 해요 กฎไม่ได้เปลี่ยน 안 ยังอยู่ติดหน้า 해요 ซึ่งเป็นตัวคำกริยา จึงไปอยู่ระหว่างคำนามกับ 해요

ข้อยกเว้นหนึ่งคำ: 좋아해요 นับเป็นคำเดียว แยกไม่ได้ จึงพูดว่า 안 좋아해요

“ไม่ใช่” คือ 아니에요

저는 학생이에요 ฉันเป็นนักเรียน ปฏิเสธเป็น 저는 학생이 아니에요 ฉันไม่ใช่นักเรียน ตรงนี้ใช้ 안 ไม่ได้ เพราะ 안 ใช้กับคำกริยาเท่านั้น ภาษาไทยก็แยกเหมือนกัน: “ไม่” ใช้กับคำกริยา “ไม่ใช่” ใช้กับคำนาม

รูปประโยคคือ คำนาม + 이/가 + 아니에요 หลังตัวสะกดใช้ 이 หลังสระใช้ 가

아니에요 คำนี้เป็นคำเดียวกับที่ใช้ตอบคำขอบคุณ ความหมายตามตัวคือ “ไม่ใช่”

ไม่ใช่ กับ ไม่มี

이거 커피가 아니에요 คือ “อันนี้ไม่ใช่กาแฟ” ปฏิเสธว่าของนั้นเป็นอะไร 커피가 없어요 คือ “ไม่มีกาแฟ” ปฏิเสธว่ามีอยู่

ทั้งสองประโยคใช้ คำนาม + 이/가 เหมือนกัน จึงต้องดูคำท้าย: 아니에요 ตรงกับ “ไม่ใช่” 없어요 ตรงกับ “ไม่มี” ส่วน 안 ตรงกับ “ไม่” หน้าคำกริยา