คำกริยาอยู่ท้ายประโยค และคำช่วย 을/를

คำกริยาห้าคำ จำทั้งคำ

먹어요 กิน 마셔요 ดื่ม 봐요 ดู 공부해요 เรียน 좋아해요 ชอบ ทุกคำลงท้ายด้วย 요 ซึ่งทำให้เป็นรูปสุภาพ

ภาษาไทยเติม ครับ หรือ ค่ะ ต่อท้ายประโยค แต่ภาษาเกาหลีใส่ความสุภาพไว้ในท้ายคำกริยา และใช้รูปเดียวกันทุกเพศ คำกริยาไม่เปลี่ยนตามประธาน แต่ละคำพูดคำเดียวก็เป็นประโยคสุภาพที่สมบูรณ์ วิธีสร้างรูปเหล่านี้จะเรียนในหน่วยที่ 4 ตอนนี้จำทั้งคำ

먹어요 ออกเสียงโยงเป็น 머거요 และ 좋아해요 ออกเสียงว่า 조아해요

สิ่งของมาก่อน การกระทำมาทีหลัง

밥을 먹어요 แปลว่า กินข้าว และ 영화를 봐요 แปลว่า ดูหนัง แต่ลำดับคำกลับกับภาษาไทย ภาษาเกาหลีพูดว่า ข้าว กิน และ หนัง ดู

คำกริยาอยู่ท้ายประโยคเสมอ นี่เป็นกฎที่สำคัญที่สุดของลำดับคำในภาษาเกาหลี ลองสังเกตด้วยว่าหลัง 밥 และ 영화 มีชิ้นส่วนสั้น ๆ ติดอยู่ คือ 을 กับ 를

을/를 ติดป้ายให้สิ่งที่ถูกกระทำ

을/를 เป็นคำช่วยชี้กรรม ติดหลังคำนามที่ถูกกระทำ คือสิ่งที่ถูกกิน ถูกดู ถูกเรียน หรือถูกชอบ ภาษาไทยรู้ว่าคำไหนเป็นกรรมจากตำแหน่งหลังคำกริยา ภาษาเกาหลีรู้จากป้ายนี้

หลังตัวสะกดใช้ 을 เช่น 음악을 หลังสระใช้ 를 เช่น 한국어를 ตรรกะเดียวกับ 은/는 และ 이/가

ตัวสะกดโยงเสียงไปที่ 을 เช่น 음악을 ออกเสียงว่า 으마글 และ 밥을 ออกเสียงว่า 바블

คำช่วยบอกหน้าที่ ไม่ใช่ตำแหน่ง

저는 커피를 마셔요 คือประโยคเต็ม เรียงเป็น หัวเรื่อง กรรม คำกริยา แปลว่า ฉันดื่มกาแฟ

ประโยคที่สอง 커피를 저는 마셔요 สลับสองส่วนแรก แต่ยังแปลว่า ฉันดื่มกาแฟ เพราะ 는 กับ 를 ยังติดอยู่กับคำเดิม ในภาษาไทย ถ้าสลับคำ ความหมายจะเปลี่ยน ในภาษาเกาหลี คำช่วยเป็นตัวบอกว่าใครทำอะไร ลำดับแรกเป็นลำดับปกติ ลำดับที่สองใช้ได้แต่เน้นที่กาแฟ สิ่งที่ไม่ขยับคือคำกริยา ต้องอยู่ท้ายเสมอ

ไม่ต้องพูด 저는 ทุกครั้ง

저는 밥을 먹어요 และ 밥을 먹어요 ใช้ได้ทั้งคู่ เมื่อรู้กันอยู่แล้วว่าพูดถึงใคร ภาษาเกาหลีจะละส่วนนั้นไป รูปสั้นเป็นรูปที่ใช้บ่อยกว่าในการสนทนา

คนไทยคุ้นกับเรื่องนี้อยู่แล้ว เพราะภาษาไทยก็ละประธานเป็นปกติ เช่นตอบว่า กินข้าวอยู่ โดยไม่ต้องมีคำว่า ฉัน การพูด 저는 ทุกประโยคจึงฟังไม่เป็นธรรมชาติ