ด้วย · แค่ · ของ: 도 만 의

ฉันก็เหมือนกัน กาแฟก็ดื่ม

저는 학생이에요 → 저도 학생이에요 ฉันก็เป็นนักเรียนเหมือนกัน 차를 마셔요 → 커피도 마셔요 ดื่มกาแฟด้วย

ดูตำแหน่งให้ดี: 도 เข้าไปอยู่ตรงที่ 는 และ 를 เคยอยู่ คำช่วยตัวเดิมหายไปทั้งตัว ไม่ได้อยู่คู่กัน ภาษาไทยวาง “ด้วย” ไว้ท้ายประโยค แต่ 도 เกาะอยู่กับคำที่ “ก็เป็นด้วย” โดยตรง

도 แทนที่คำช่วยบางตัว แต่ต่อท้าย 에 / 에서

선물도 샀어요 ซื้อของขวัญด้วย ตรงนี้ 도 แทน 을 แต่ใน 집에서도 공부해요 และ 주말에도 일해요 คำช่วย 에서 กับ 에 ยังอยู่ แล้ว 도 ต่อท้าย

สรุป: 도 เข้าแทนที่ 은/는 이/가 을/를 แต่มาต่อหลัง 에 และ 에서 เพราะสองตัวหลังมีความหมายเรื่องสถานที่และเวลาที่ตัดทิ้งไม่ได้ คำใหม่: 선물 ของขวัญ

แค่: 만 และคำว่า 혼자

물만 마셔요 ดื่มแค่น้ำ 주말에만 쉬어요 พักผ่อนแค่สุดสัปดาห์ 만 ทำงานแบบเดียวกับ 도: แทนที่ 을/를 และต่อท้าย 에 ภาษาไทยวาง “แค่” ไว้หน้าคำ แต่ 만 อยู่ข้างหลัง

혼자 คือ คนเดียว ตามลำพัง เป็นคำแยกต่างหาก ไม่ต้องมีคำช่วย วางหน้าคำกริยาได้เลย: 저는 혼자 살아요 ฉันอยู่คนเดียว

ของ: 의 และ 제

이거 친구의 가방이에요 อันนี้กระเป๋าของเพื่อน 의 เชื่อมเจ้าของกับสิ่งของ ลำดับกลับกับภาษาไทย: เจ้าของมาก่อน สิ่งของมาทีหลัง ในภาษาพูดมักละ 의 ไปเลย: 이거 친구 가방이에요

กับ 저 จะรวมกันเป็นคำเดียว: 저의 → 제 ซึ่งก็คือ 제 ที่ใช้มาตั้งแต่ 제 이름은 เช่น 이거 제 가방이에요

의 ที่เป็นคำช่วยออกเสียง [에]

ของใคร: 누구 거예요?

이거 누구 거예요? อันนี้ของใคร ตอบว่า 제 거예요 ของฉัน หรือ 민수 씨 거예요 ของคุณมินซู

거 เป็นคำนาม แปลว่า ของ หรือ สิ่ง วางหลังเจ้าของก็ได้ความหมายว่า “ของคนนั้น” โดยไม่ต้องเอ่ยชื่อสิ่งของซ้ำ และ 거 + 예요 = 거예요 ส่วน 누구 거 คือ ของใคร

우리: เรา ที่ใช้แทน ของฉัน

우리 คือ เรา หรือ ของเรา: 우리 집에 고양이가 있어요 우리 어머니는 의사예요 우리 가족은 세 명이에요

กับสิ่งที่มีร่วมกับคนอื่น เช่น บ้าน ครอบครัว พ่อแม่ ประเทศ คนเกาหลีพูดว่า 우리 เป็นปกติ แม้จะหมายถึงของตัวเองคนเดียว คล้ายที่ภาษาไทยพูดว่า “บ้านเรา” 우리 어머니 จึงหมายถึงแม่ของผู้พูด คำใหม่: 가족 ครอบครัว