มี ไม่มี และอยู่ที่ไหน: 있어요 없어요

อย่างหนึ่งมี อย่างหนึ่งไม่มี

물이 있어요 บอกว่าน้ำมีอยู่ 시간이 없어요 บอกว่าเวลาไม่มี ทั้งสองประโยคมีรูปเดียวกัน คือ คำนาม + 이/가 + คำปิดท้าย

ดูลำดับคำให้ดี สิ่งที่มีหรือไม่มีมาก่อน คำว่ามีหรือไม่มีอยู่ท้ายประโยค กลับกับภาษาไทยที่พูดว่า “มีน้ำ”

있어요 กับ 없어요 เป็นคำคู่ตรงข้าม

있어요 คือ มีอยู่ 없어요 คือ ไม่มีอยู่ ภาษาไทยสร้างคำปฏิเสธด้วยการเติม “ไม่” หน้าคำว่า “มี” แต่ภาษาเกาหลีใช้คำอีกคำหนึ่งไปเลย ต้องจำเป็นคู่

เสียงไม่ตรงกับตัวเขียนทีเดียว 있어요 ออกเสียง 이써요 และ 없어요 ออกเสียง 업써요 เพราะเสียงตัวสะกดเชื่อมไปเป็นเสียงต้นของพยางค์ถัดไป

เวลาเขียนต้องสะกด 있어요 และ 없어요 ตามเดิม ไม่เขียนตามเสียง

ใช้บอกว่า “ฉันมี…” ได้ด้วย

고양이가 있어요 แปลว่า “มีแมว” และ 동생이 없어요 แปลว่า “ไม่มีน้อง” ใช้สองคำเดิมบอกการเป็นเจ้าของได้เลย เจ้าของมักไม่ต้องพูดถ้ารู้กันอยู่แล้ว

จุดที่ต้องระวังคือคำช่วย ในภาษาไทย “แมว” ดูเหมือนกรรมของ “มี” แต่ในภาษาเกาหลี แมวคือสิ่งที่มีอยู่ จึงเป็นประธานและใช้ 이/가 ไม่ใช้ 을/를

ถามว่ามีไหม แล้วตอบ

돈이 있어요? คือประโยคบอกเล่าที่ขึ้นเสียงท้าย ไม่ต้องเติมคำว่า “ไหม”

ตอบโดยพูดคำกริยาซ้ำ ถ้ามีตอบ 네, 있어요 ถ้าไม่มีตอบ 아니요, 없어요 คำตอบว่าไม่มีต้องเปลี่ยนเป็น 없어요 ทั้งคำ ไม่ใช่เอาคำปฏิเสธมาใส่หน้า 있어요

있어요 ตัวเดิม แต่แปลว่า “อยู่”

친구가 집에 있어요 คือ “เพื่อนอยู่ที่บ้าน” ภาษาไทยแยก “มี” กับ “อยู่” เป็นสองคำ ภาษาเกาหลีใช้ 있어요 คำเดียว ตัวบอกความต่างคือ 에 ถ้ามี สถานที่ + 에 ประโยคกำลังบอกที่อยู่

에 เป็นคำช่วยบอกสถานที่ ทำหน้าที่คล้าย “ที่” แต่วางหลังคำนาม: 집에 ถามที่อยู่ใช้ 어디에 있어요?

에 มีรูปเดียว ใช้ได้ทั้งหลังสระและหลังตัวสะกด