สั่งอาหารและซื้อของ

ทุกประโยคจบด้วย 주세요

ฟังสามประโยค ท้ายประโยคคือ 주세요 “ขอ…” ที่เรียนมาแล้ว ส่วนที่อยู่ข้างหน้ายาวขึ้นทีละขั้น: 이거 แล้วเป็น 커피 한 잔 แล้วเป็น 맥주 두 병

รูปประโยคคือ ของที่ต้องการ ตามด้วย ตัวเลข + ลักษณนาม ถ้าจะบอกจำนวน แล้วปิดด้วย 주세요 ในการสั่งสั้น ๆ แบบนี้ไม่ต้องใส่คำช่วย

สั่งอาหารเป็นจาน: ใช้ 하나

비빔밥 กับ 김밥 เป็นอาหารเกาหลีที่พบได้ทั่วไป เวลาสั่งอาหารเป็นจาน คนเกาหลีมักพูดตัวเลขเฉย ๆ ไม่ใส่ลักษณนาม: 비빔밥 하나 주세요 คล้ายที่คนไทยสั่งว่า “กะเพราหนึ่ง”

เมื่อไม่มีลักษณนามตามหลัง ตัวเลขต้องเป็นรูปเต็ม 하나 รูปสั้น 한 ใช้เฉพาะหน้าลักษณนาม เช่น 한 잔

เรียกพนักงาน: 여기요

여기요 แปลตามตัวว่า “ที่นี่” ใช้เรียกพนักงานให้มาที่โต๊ะ พนักงานตอบรับว่า 네 แล้วคุณจึงสั่ง: 김밥 하나 주세요

저기요 ที่เรียนมาแล้วก็ใช้เรียกได้เหมือนกัน แต่ในร้านอาหารมักได้ยิน 여기요 มากกว่า

여기요 (เรียกพนักงาน) ต่างจาก 여기예요 (คือที่นี่) แค่พยางค์เดียว

อร่อย ถูก แพง

맛있어요 อร่อย 싸요 ถูก 비싸요 แพง บทนี้จำเป็นคำสำเร็จรูปไปก่อน วิธีใช้คือ ของ + คำบรรยาย: 김밥 맛있어요 이거 비싸요 ไม่ต้องมี 이에요 เหมือนที่ภาษาไทยพูดว่า “อันนี้แพง” โดยไม่ต้องมีคำว่า “คือ”

비싸요 มี 싸요 อยู่ข้างใน แต่ความหมายตรงข้ามกัน พยางค์ 비 พยางค์เดียวเปลี่ยนจากถูกเป็นแพง

맛있어요 ออกเสียง [마시써요]

จ่ายเงิน: 카드 돼요?

카드 돼요? ใช้ถามว่าจ่ายด้วยบัตรได้ไหม ถ้าได้ พนักงานตอบว่า 네, 돼요

จำทั้งวลีไปเลย ยังไม่ต้องแยกส่วนของ 돼요 รู้แค่ว่าในวลีนี้หมายถึง “ได้” และประโยคคำถามก็คือประโยคเดิมที่ขึ้นเสียงท้าย

หนึ่งรอบในร้าน ตั้งแต่เรียกจนขอบคุณ

ทุกประโยคในนี้เรียนมาแล้ว ลูกค้าเรียกพนักงานด้วย 여기요 แล้วสั่ง 김밥 하나 주세요 จากนั้นถามราคา 얼마예요? พนักงานตอบ 사천 원이에요

ลูกค้าถามต่อว่า 카드 돼요? พนักงานตอบ 네, 돼요 แล้วลูกค้าปิดท้ายด้วย 감사합니다 ลำดับคือ เรียก สั่ง ถามราคา ฟังราคา ถามเรื่องบัตร แล้วขอบคุณ

ราคาใช้ตัวเลขแบบจีน-เกาหลี (사천) จำนวนที่สั่งใช้ตัวเลขเกาหลีแท้ (하나)