นี่ นั่น โน่น: 이거 그거 저거

คำถามเดียว ถามของสามชิ้น

ฟังทั้งสามประโยค ส่วนท้ายเหมือนกันหมดคือ 뭐예요? “คืออะไร” ซึ่งเคยเจอมาแล้วใน 이름이 뭐예요?

สิ่งที่เปลี่ยนมีแค่คำแรก: 이거 그거 저거 ทั้งสามคำใช้ชี้สิ่งของ และลงท้ายด้วย 거 เหมือนกัน ต่างกันที่พยางค์หน้า ซึ่งบอกว่าของชิ้นนั้นอยู่ตรงไหน

ใกล้ฉัน ใกล้คุณ ไกลจากทั้งคู่

이거 คือของที่อยู่ใกล้ผู้พูด 그거 คือของที่อยู่ใกล้ผู้ฟัง 저거 คือของที่อยู่ไกลจากทั้งสองคน

ภาษาไทยก็แบ่งสามระยะเหมือนกัน คือ นี่ นั่น โน่น จึงเทียบกันได้เกือบตรงตัว ข้อที่ต่างคือ “นั่น” ในภาษาไทยใช้กับของที่ห่างออกไปได้กว้าง ๆ แต่ 그거 ต้องอยู่ใกล้ฝั่งผู้ฟัง ถ้าไกลจากทั้งคู่ต้องใช้ 저거

คนถามพูด 이거 คนตอบพูด 그거

เพื่อนถือหนังสืออยู่แล้วถามว่า 이거 뭐예요? เพราะหนังสืออยู่ใกล้ตัวเขา สำหรับคุณ หนังสือเล่มนั้นอยู่ใกล้ผู้ฟัง จึงตอบว่า 그거 책이에요 ของชิ้นเดิม แต่คำชี้เปลี่ยนตามคนพูด

รูปคำตอบคือ คำชี้ + คำนาม + 이에요 หรือ 예요 ในภาษาพูดไม่ต้องใส่คำช่วยหลัง 이거 그거 저거

책이에요 ออกเสียงเชื่อมตัวสะกดไปพยางค์ถัดไป ตามที่เรียนในหน่วยที่ 1

ของใช้สี่อย่างไว้ชี้

우산 ร่ม 펜 ปากกา 지갑 กระเป๋าสตางค์ 컴퓨터 คอมพิวเตอร์ 펜 กับ 컴퓨터 เป็นคำยืมจากภาษาอังกฤษ แต่ออกเสียงแบบเกาหลี ให้ฟังจากเสียง

กฎเดิมยังใช้ได้: คำที่ลงท้ายด้วยตัวสะกด เช่น 우산 펜 지갑 ต่อด้วย 이에요 คำที่ลงท้ายด้วยสระ เช่น 컴퓨터 ต่อด้วย 예요

ประโยคเดิม แค่ขึ้นเสียงท้าย

이거 물이에요? ใช้คำชุดเดียวกับประโยคบอกเล่าทุกคำ ภาษาเกาหลีไม่มีคำอย่าง “ไหม” หรือ “หรือเปล่า” มาต่อท้าย แค่ขึ้นเสียงสูงที่ท้ายประโยค และในการเขียนใส่เครื่องหมาย ?

ถ้าใช่ ตอบว่า 네, 물이에요 คือ 네 แล้วพูดประโยคเดิมด้วยเสียงลงท้ายปกติ

ภาษาเกาหลีไม่มีวรรณยุกต์ เสียงสูงตรงนี้เป็นทำนองของทั้งประโยค ไม่ใช่เสียงประจำคำ