ที่นี่ ที่นั่น ที่โน่น และถามว่าอยู่ที่ไหน

ถามหาสถานที่ ตอบด้วยการชี้

화장실이 어디예요? คือ “ห้องน้ำอยู่ที่ไหน” ส่วนท้าย 어디예요? มาจาก 어디 (ที่ไหน) + 예요 สร้างแบบเดียวกับ 뭐예요? ในบทที่แล้ว

คำตอบสั้นได้มาก แค่ชี้แล้วพูดว่า 저기예요 “ที่โน่น” ไม่ต้องพูดคำว่าห้องน้ำซ้ำ เพราะทั้งสองคนรู้อยู่แล้วว่าพูดถึงอะไร

สามระยะเดิม คราวนี้เป็นสถานที่

여기 ที่นี่ ใกล้ผู้พูด 거기 ที่นั่น ใกล้ผู้ฟัง 저기 ที่โน่น ไกลจากทั้งสองคน สองคำแรกอ่านมาแล้วในหน่วยที่ 1 คำใหม่คือ 저기

เป็นการแบ่งแบบเดียวกับ 이거 그거 저거 ทุกอย่าง เพียงเปลี่ยนจากสิ่งของเป็นสถานที่ เหมือนที่ภาษาไทยมี นี่ นั่น โน่น คู่กับ ที่นี่ ที่นั่น ที่โน่น

저기 (ที่โน่น) เป็นคนละคำกับ 저기요 ที่ใช้เรียกคนในบทมารยาท

สถานที่ที่ถามหาใช้ 이/가

ดูคำที่อยู่หน้า 어디예요?: 은행이 편의점이 카페가 สถานที่ที่กำลังถามหาเป็นประธานของประโยค จึงต่อด้วยคำช่วยชี้ประธาน 이/가

เลือกรูปตามกฎเดิม: คำที่มีตัวสะกดใช้ 이 เช่น 은행이 คำที่ลงท้ายด้วยสระใช้ 가 เช่น 카페가

คำศัพท์สถานที่

คำใหม่มีคำเดียวคือ 역 สถานี ส่วน 은행 ธนาคาร 병원 โรงพยาบาล และ 편의점 ร้านสะดวกซื้อ เคยอ่านมาแล้วในหน่วยที่ 1 ตอนนี้นำมาใช้ถามทางได้จริง

ทุกคำในชุดนี้มีตัวสะกด จึงต่อด้วย 이 ทั้งหมด เช่น 병원이 어디예요?

역이 ออกเสียงเหมือน 여기 ทุกประการ เพราะตัวสะกด ㄱ เชื่อมไปพยางค์ถัดไป ต้องแยกจากบริบท

บอกว่าที่นี่คือที่ไหน

여기가 학교예요 คือ “ที่นี่คือโรงเรียน” รูปประโยคคือ คำบอกสถานที่ + 가 + คำนาม + 이에요 หรือ 예요

여기 거기 저기 ลงท้ายด้วยสระทั้งสามคำ จึงใช้ 가 เสมอ ส่วนท้ายประโยคยังดูตัวสะกดของคำนามตามเดิม: 학교예요 แต่ 식당이에요